«Τόπο στα Νιάτα» (9/8/2021)

 

 «Συμμετέχω για την Αλλαγή που Οραματίζομαι»

Το φέησπουκ  σήμερα μου θύμισε πως, τέτοια μέρα πριν πέντε χρόνια, έγραψα το πιο κάτω κείμενο. Αν και δεν θυμάμαι επι ποια ευκαιρία το είχα γράψει, εν τούτοις, αυτό είναι μια διαχρονική μου θέση, την οποία εφαρμόζω από τότε που άρχισα να έχω δική μου άποψη. Αυτή την θέση την επαναλαμβάνω συχνά και με όποια ευκαιρία, αφού την βρίσκω διαχρονική και πάντα επίκαιρη.

 «Η θέση «Τόπο στα Νιάτα» δεν μπορεί να εφαρμοστεί με την αποστασιοποίηση ή και την φυγή των νέων, αλλά με τη συμμετοχή τους στα κοινά.

Εκ φύσεως, οι απλοί άνθρωποι φοβούνται το άγνωστο και ως εκ τούτου φοβούνται το άγνωστο μιας αλλαγής, το άγνωστο του νέου. Έτσι λοιπόν αντιμετωπίζουν με δυσπιστία μια νέα μόδα, κάτι νεόφερτο ή νεοφανές, ακόμα και αυτούς τους νέους ανθρώπους, που είναι τα ίδια τους τα παιδιά, τα εγγόνια ή τα γειτονόπουλα τους.

Οι νέοι λοιπόν, με την συμμετοχή τους στα κοινά ,έρχονται σε επαφή με τους παλιούς και γνωρίζονται μεταξύ τους, με αποτέλεσμα την απόκτηση αμοιβαίας εμπιστοσύνης και αλληλοσεβασμού.

Με την απόκτηση της απαιτούμενης εμπιστοσύνης, οι παλιοί από μόνοι τους προωθούν τους νέους ή και τους παραχωρούν την θέση.

Η μετωπική σύγκρουση με το κατεστημένο λέγεται Επανάσταση.

Μια σύγκρουση εκ των έσω λέγεται Αλλαγή.

Μια επανάσταση μπορεί να κατασταλεί ή και να αποτύχει.

Η αλλαγή δεν έχει επιστροφή.

Αν πραγματικά θέλουμε Τόπο στα Νιάτα, τότε θα πρέπει εμείς οι ίδιοι να φέρουμε την αλλαγή.

Το ερώτημα του κάθε πολίτη θα πρέπει να είναι το εξής:

Αφού δεν συμμετέχω, πως θα φέρω την αλλαγή που οραματίζομαι;

Η συμμετοχή στα κοινά δεν αφορά μόνο τους νέους. Αφορά τον κάθε ένα από εμάς, Αφορά τον κάθε πολίτη που ενδιαφέρεται και γνοιάζεται για την ευημερία την δική του, της οικογένειας του, της κοινότητας του και της πατρίδας του γενικότερα»

Συμμετέχουμε για εμάς και την πατρίδα μας λοιπόν.

Βίκτωρ Καραγιάννης