Για τη Δερύνεια και την Κύπρο!

https://youtu.be/qHBrfSIVG7M?si=7xaYuMCGwYisxhoI Ημερολόγιο Θλιβερών Σελίδων… Απόγευμα 13 Αυγούστου 1974. Η μετακόμιση του νοσοκομείου. Παίζαμε στην αυλή του σχολείου όταν ένα φορτηγό της Αστυνομίας μπήκε στην αυλή φορτωμένο έπιπλα. Εμείς αφήσαμε το παιχνίδι και τρέξαμ ε για να δούμε ποιος ήταν ο απρόσμενος επισκέπτης. Στο φορτηγό ήταν δυο αστυνομικοί που μας ζήτησαν να τους βοηθήσουμε αν μπορούσαμε.  Εμείς  άλλο που δεν θέλαμε. με ενθουσιασμό κατεβάσαμε το φορτίο στην βεράντα του σχολείου, ήταν εξοπλισμός νοσοκομείου. Μερικοί από εμάς ανεβήκαμε στο φορτηγό και πήγαμε στο Βαρώσι, για να βοηθήσουμε στη φόρτωση και του υπόλοιπου φορτίου. Μας πήγαν στο Markos Hotel από όπου φορτώσαμε τον εναπομείναντα εξοπλισμό. Στην επιστροφή, κάπου στα δεξιά όπως κατηφόριζε ο δρόμος είδαμε μια οικογένεια που έσκαβε πρόχωμα για να μπουν μέσα να προστατευτούν σε ώρα ανάγκης. Κατευθυνθήκαμε προς του Δράκου και από εκεί στη Δερύνεια. Φτάνοντας πίσω στο σχολείο, οι αστυνομικοί πήραν σήμα να ...

https://youtu.be/jYnaQ9jrm4Y?si=lnwDd4LAeS1_gaaU ΤΑ ΛΑΓΟΥΜΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ . Το Ενετικό Υδραγωγείο της Αμμοχώστου. Η λέξη «λαγούμι» με αραβοτουρκική προέλευση σημαίνει την υπόγεια στοά. Εύκολα μπορεί κανείς να αντιληφθεί ακόμα και σήμερα ότι στην αυλή του εξωκλησιού του Αγίου Κωνσταντίνου υπάρχει πηγάδι από το οποίο ξεκινά υπόγεια στοά, τα απομεινάρια της οποίας είναι ορατά για κάθε επισκέπτη της περιοχής. Αυτό που σίγουρα αγνοεί ο επισκέπτης είναι ότι μπροστά του βλέπει τα τελευταία απομεινάρια ενός θαυμαστού υδρευτικού έργου που ανάγεται στα χρόνια της Ενετοκρατίας (1489-1571 μ.Χ.) και συγκεκριμένα στην τελευταία της περίοδο, όταν οι Ενετοί έδωσαν μεγάλη σημασία στην οχύρωση της Αμμοχώστου λόγω της τουρκικής απειλής.   Τα Λαγούμια του Αγίου Κωνσταντίνου, λοιπόν, αποτελούνται από το πηγάδι του Αγίου Κωνσταντίνου που ήταν η κυριότερη πηγή και από μία υπόγεια στοά, μήκους 300 μέτρων περίπου, η οποία ήταν ενωμένη με τον πυθμένα του πηγαδιού με τέτοιο τρόπο που αντλού...

https://youtu.be/7pdFjd61zBc?si=qH5yCGtnW9mpBgqj 20 Ιουλίου 1974 Από την Πάφο στη Βασίλεια και άλλες πικρές μαρτυρίες… Παρά την επικράτηση του πραξικοπήματος, η κατάσταση στην Πάφο τις επόμενες μέρες ήταν ακόμη τεταμένη, αφού κάποιες μικρές εστίες αντίστασης εξακολουθούσαν να υπάρχουν. Ο φόβος και η αγωνία ήταν διάχυτα ανάμεσα στους κατοίκους της Πάφου, εφόσον ανυποψίαστοι πολίτες βρίσκονταν συχνά αντιμέτωποι με εκφοβισμούς, προπηλακισμούς, ενίοτε και βασανισμούς.   Στις 20 Ιουλίου, με το πρώτο φως της αυγής και τους ήχους από τις σειρήνες, οι απλοί άνθρωποι στην Πάφο, όπως ακριβώς και σε όλη την Κύπρο, έτρεξαν στο κάλεσμα της πατρίδας. Το κέντρο επιστράτευσης ήταν τότε το ΚΕΝ Πάφου στη Γεροσκήπου.   Όταν είχε ήδη συγκεντρωθεί αρκετός αριθμός επιστράτων, δόθηκαν σε αυτούς όπλα (τα γνωστά μαρτίνια). Οι επίστρατοι στη συνέχεια ανέβηκαν σε φορτηγά, για τη μεταφορά τους στο Β΄ Γυμνάσιο Πάφου, το οποίο είχε μετατραπεί σε πραξικοπηματικό στρατιωτικό επιτελείο. Εκεί συνάντησαν ...

Ο «ΑΓΝΟΟΥΜΕΝΟΣ» ΜΟΥ ΑΝΑΔΕΙΞΕ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΜΙΑΣ ΚΟΙΝΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ. Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω την θεατρική παράσταση «Ο Αγνοούμενος» που ανεβάστηκε στο Δημοτικό Αμφιθέατρο της Δερύνειας. Ήταν μια πάρα πολύ καλή παράσταση με εξαιρετικό σενάριο και θαυμάσια παρουσίαση από συμπατριώτες μας Τουρκόφωνους ταλαντούχους ηθοποιούς. Θερμά συγχαρητήρια σε όλους. Η παράσταση αυτή ανάδειξε σε  μένα, αλλά πιθανόν και σε άλλους θεατές, ένα τεράστιο πρόβλημα που θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε έγκαιρα και έγκαιρα σημαίνει πολύ πιο πριν από μια πιθανή λύση του κυπριακού προβλήματος. Το πρόβλημα που έχει αναδείξει η παράσταση είναι αυτό της γλώσσας.  Χρειαζόμαστε μια κοινή γλώσσα επικοινωνίας, όχι μια τρίτη γλώσσα, αλλά μια δική μας κοινή γλώσσα. Για να στηρίξω την άποψη μου αυτή, θα χρησιμοποιήσω κάποιες ενδεικτικές γλωσσικές αδυναμίες που εντόπισα κατά την διάρκεια της παρουσίας μου στο αμφιθέατρο. Αρχικά άκουγα συμπατριώτες ελληνόφωνους και τουρκόφωνους να επικοινωνούν μετα...

https://youtu.be/Tj6kD7UecuM?si=2o3Lzcjiykm61hsb Η πιατέλα. Ο Κύριος εβαπτίσθη σήμερα.  Και εμείς κινήσαμε για την εκκλησία, για να προσευχηθούμε και να γιορτάσουμε την Άγια μέρα. Ήταν γύρω στις 6.30 το πρωί όταν εμείς εισήλθαμε στον ιερό χώρο. Αφού ρίξαμε τον οβολό μας στο παγκάρι και ανάψαμε κερί, οι γυναίκες έμειναν πίσω και εγώ κινήθηκα μπροστά καθώς ορίζει το έθιμο. Η εκκλησία ήταν άδεια, μονάχα λιγοστές γριούλες έδιναν σκούρο τόνο στο ανοικ τόχρωμο περιβάλλον. Εγώ κάθισα μπροστά από μια μεγάλη κολόνα, για να μη ενοχλούμαι και να μη γίνω αιτία σκανδαλισμού των ψυχών του εκκλησιάσματος. Σιγά σιγά τα στασίδια γέμισαν και η σχετική ηρεμία χάθηκε μέσα στο μουρμουρητό των μεγάλων και το τσίρισμα των μικρών. Το ρολόι κτυπούσε 8.30 όταν εισήλθε του ναού άνθρωπος Κυρίου. Αμέσως αντελήφθηκα τρεις επιτρόπους να παίζουν το ρόλο ταξιθέτη. Πήγαιναν πάνω κάτω, δεξιά αριστερά, αλλά σκάμνος κενός δεν υπήρχε. Κάποιος ταπεινός τελώνης που καθόταν μπροστά παρεχώρησε τη θέση του στο Φαρισαίο. ...

https://youtu.be/dDeQmAtFDrk?si=VG_MPbKPYva3Mphd Υπάρχει πολύ μίσος σε αυτό το μέρος… Η καλή μου φίλη η Anne από την Γερμάνια, είναι πολύ καλός γνώστης της Ιστορίας της Κύπρου των Αρχαίων χρόνων. Ξέρει την ιστορία μας πολύ καλυτέρα από εμάς, δεν ξέρει όμως την πολιτική ιστορία της Κύπρου. Για χρόνια μου μιλούσε για τα οφέλη μιας πιθανής λύσης του κυπριακού προβλήματος και της επανένωσης της πατρίδας μας. Είχε την εμπειρία της Γερμανίας και ήταν  σε θέση να ξέρει τα θετικά και τα αρνητικά της επανένωσης αφού τα βίωνε καθημερινά. Εγώ από την μεριά μου της έλεγα πως πίστευα στη επανένωση, αλλά δεν θα έπρεπε να συγκρίνουμε εκείνη της Γερμανίας με αυτή της Κύπρου, γιατί τα ιστορικά και πολιτικά δεδομένα των δυο περιπτώσεων ήταν εντελώς διαφορετικά. Η Anne επέμενε πως θα έπρεπε να τολμήσουμε μια συμφωνία επίλυσης του κυπριακού και να δουλεύαμε πάνω στο αποτέλεσμα της για να φτάναμε στο ποθητό αποτέλεσμα μέσα από την συνύπαρξη και συμβίωση. Όσο και αν προσπαθούσα να της εξηγήσω πως θα είν...

https://youtu.be/fSQowSaAYQM?si=bqAAMTcncd1FCRuk Προσφυγικό: Ένα Παγκόσμιο πρόβλημα, ή πρόβλημα δικό τους; Φιλεύσπλαχνοι άραγε, η μήπως υποκριτές εν τέλει; Ένα δράμα διαδραματίζεται γύρω μας. Ένα δράμα που βιώσαμε και εμείς στο πρόσφατο παρελθόν. Αφού το βιώσαμε, νοιώθουμε άραγε τον πόνο που νοιώθουν όλοι εκείνοι, οι απελπισμένοι στοιβαγμένοι στα σαπιοκάραβα της ελπίδας; Είμαι σίγουρος πως μέχρι πριν λίγες μέρες δεν τους νοιώθαμε καθόλου και ο πόνος τους ήταν άγνωστος σε εμάς, γιατί ήταν οι λαθρομετανάστες, οι αράπιες που θα έρχονταν να μας φάνε τα επιδόματα και το βιός μας. Ανεβάζαμε, αλλά και προωθούσαμε χαλκευμένες φωτογραφίες, μερικοί μάλιστα συνεχίζουν και σήμερα αυτή την προσπάθεια, διοχετεύοντας φωτογραφίες από πλήθος Ασιατών (Πακιστάν, Ινδία, Μπαγκλαντές) ως λαθρομετανάστες στην Κω και απαιτούν από τις αρχές να κλείσουν τα σύνορα. Οι Σύριοι πρόσφυγες στην Κω και στη Μυτιλήνη, φωνάζουν «τζιχάντ» και λέμε πως είναι μουσουλμάνοι τζιχαντιστές που ήρθαν να καταλάβουν την χώρ...

https://youtu.be/nfeE9UIcMy0?si=kPAFdl9cbb134BXB Γιορτάζοντας το Πάσχα με μουσουλμάνους συμπατριώτες. Ένα παράδειγμα αγνών ανθρώπινων σχέσεων. Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος, ήμουν καλεσμένος στο Πασχαλινό τραπέζι που μας προσφέρουν τα πεθερικά της αδελφότεκνης μου στη Φλάσου. Όταν μου τηλεφώνησε η αδελφή μου από τη Λάρνακα, για να μου πει να πήγαινα μαζί τους, της είπα πως είχα αποφασίσει κάτι διαφορετικό για φέτος και της εξήγησα τα σχέδια μ ου. Ήθελα να πάω στο Τουρκοκυπριακό χωριό Γαληνόπωρνη για να συναντήσω τον Τζιαφέρ και τον Σαλίχ που μιλούν ελληνικά από γεννησιμιού τους. Στη διαδρομή θα σταματούσα στο σπίτι του παπά στη Λυθράγκωμη, για να πιω καφέ με τον Ερόλ από την Κόσιη, που και αυτός μιλά καλά ελληνικά. Τους δυο αυτούς μουσουλμάνους φίλους, τους συνάντησα πρώτη φορά στην τελευταία μου επίσκεψη στην τουρκοκρατούμενη Καρπασία. Έβαλα στο αυτοκίνητο μερικές φλαούνες, λίγα κόκκινα αυγά, κρασί και μερικά πακέτα καφέ για πασχαλινά δώρα, αρκετά για κάθε περίσταση. Στο τουρκικό ...